Orta Çağ savaş meydanlarında üstünlük hiçbir zaman tek bir silahın ya da savaşçı sınıfının elinde kalmadı. Roma lejyonlarından zırhlı süvarilere, uzun yaydan topçuya uzanan yüzyıllar boyunca savaşın kuralları sürekli değişti. Kazananlar da çoğu zaman bu değişime en hızlı uyum sağlayanlar oldu.

Charles Oman, Orta Çağ’da Savaş Sanatı’nda Hadrianopolis’ten Marignano’ya uzanan yaklaşık bin yıllık askerî dönüşümü inceliyor. Roma lejyonlarının çözülüşünden Bizans ordusunun disiplinine, feodal ağır süvarinin yükselişinden İsviçre piyadesinin etkisine, İngiliz uzun yayından Husçu savaş arabalarına ve yeniçerilere kadar savaş alanının nasıl değiştiğini adım adım ortaya koyuyor. Hastings, Crécy, Agincourt, Niğbolu ve Morat gibi dönüm noktaları üzerinden ilerleyen eser, yalnızca kimlerin kazandığını değil, neden kazandıklarını da sorguluyor.

Bu, yalnızca Orta Çağ savaşlarının değil, savaş meydanında üstünlüğün el değiştirmesinin hikâyesi.